مستند «دف، به روایت استاد بیژن کامکار» با حضور بزرگان موسیقی نمایش داده شد
دف در حلقه یاران
موسیقی ما - چندی قبل بزرگانی چون فرهاد فخرالدینی، شهرام ناظری، بیژن اردشیر، هانا کامکار، نجمه تجدد، کیخسرو پورناظری، جواد مجابی، سید محمد بهشتی، محمود دعایی، میلاد کیایی، جمشید عندلیبی، بهروز بقایی، بابک چمنآرا، صدیق تعریف، سیامک گلشیری، رضا مهدوی، داریوش پیرنیاکان، محمدعلی سلطانی، شاهرخ تویسرکانی و... به تماشای مستند «دف به روایت بیژن کامکار» به کارگردانی مهدی طالبانی نشستند. میزگرد نقد و بررسی این مستند به همراه گفتوگو در مورد تاریخچه ساز دف از دیگر برنامههای این نشست بود که در آمفی تئاتر مؤسسه فرهنگی-مطبوعاتی ایران برگزار شد.
«مهدی طالبانی» کارگردان این مجموعه و نوازنده سازهای کوبهای، بهعنوان نخستین سخنران این مراسم گفت: «موسیقی همیشه دغدغه ذهنی من بوده؛ بنابراین زمانی که خواستم در زمینهی سازهای کوبهای فیلم بسازم با استاد بیژن کامکار صحبت کردم و ایشان هم با بزرگواری تمام قبول کردند در این طرح شرکت داشته باشند.» او استاد بیژن کامکار را بهترین و درستترین منبع در معرفی ساز دف و تنها استاد بزرگ و مطرح درعرصه دفنوازی و موسیقی کردی عنوان کرد.
«بیژن کامکار» در ادامه این مراسم درباره شناسنامه ساز دف گفت: «در تصور عام، هر سازی که بهصورت گرد بوده و روی آن پوستی کشیده شده، دف نامیده میشود در صورتی که تصور اشتباهی است. دف با مشخصاتی که در فیلم عنوان شد، فقط در خانقاه دراویش قادری بوده و در هیچ جای دیگر آن را ندیدهام و خدا را شاکریم که توانستیم دف را به ثبت جهانی برسانیم.»
«شهرام ناظری» خواننده موسیقی ایرانی هم در این نشست گفت: «آشنایی من با خانواده کامکارها به پیش از انقلاب برمیگردد. به خاطر دارم آن دوران به همراه پشنگ کامکار و ناصر فرهنگفر در هفته به مدت دو-سه شب در منزل پرویز مشکاتیان جمع میشدیم و این دورهمیها به صورت دائمی بود. همچنین زمانی که پیش از انقلاب با بیژن کامکار دور هم جمع میشدیم، این ساز طبیعتاً جزئی از وجود ما بود. حتی گاهی در محافل خصوصی در کنار بسیاری از دوستان همچون محمدرضا لطفی یا پرویزمشکاتیان که ساز مینواختند من نیز دف نواختهام یا آن را آموزش دادهام و در حقیقت از کودکی جزئی از وجود ما بوده و ما با این ساز بزرگ شدهایم.»
ناظری در ادامه گفت: « به عقیده من اگر امروز موسیقی روح خود را از دست داده، به این سبب است که آن عشقی که پیش از این در قلبهای ما بوده دیگر نمیجوشد. بیژن کامکار نخستین کسی است که ساز دف را به موسیقی و ارکستر معرفی کرده و این ساز با نام او بهعنوان یک اسطوره دف حک شده است. من اکثریت آثاری که اجرا کردهام همراه با دف بوده و این فرهنگ من و عشق به منطقهای بوده که در آنجا بزرگ شدهام؛ عشق و نگاهی که کردها نسبت به موسیقی دارند و طبیعی است که به سوی دف بروند و از این ساز استفاده کنند.»
«محمد بهشتی» رئیس پژوهشگاه میراث فرهنگی هم با اشاره به ثبت ملی دف گفت: «با ثبت ملی جامعه را نسبت به وجود یک ثروت هوشیار میکنیم. قبل از ثبت ملی این ارزش وجود دارد اما همگان از موجودیت آن مطلع نیستند اما وقتی چیزی ثبت ملی میشود با فضایی تبلیغاتی که ایجاد میشود همه نسبت به حفظ آن احساس وظیفه میکنند. کردها همیشه مأموریت حفاظت داشتند از صورت فیزیکی و حفاظت از مرزهای کشور گرفته تا میراث فرهنگی غیر ملموس، مأموریت کردها همیشه حفاظت بوده است. از این جهت باید از آنها تشکر کرد. دف هم توسط کردها ایجاد نشده، بلکه توسط کردها حفظ شده است. کردها به تعبیری ذخیرهگاه ژنتیک فرهنگی ایران هستند.»
«صدیق تعریف» خواننده موسیقی ایرانی، آخرین سخنران این نشست بود. او درباره سازنده این مستند گفت: «آقای مهدی طالبانی جوان با استعدادی است و آشنایی ما به 30 سال گذشته برمیگردد. باید گفت از نادر دفعاتی است کسی در مورد موسیقی، فیلم میسازد که خودش یک موزیسین است و بخوبی بر موسیقی اشراف دارد. به نظر من بهترین فیلمی است که در این حوزه ساخته شده و از هر نظر خوش ساخت است. به آقای بیژن کامکار نیز تبریک میگویم که ساعت بسیار خوش و زیبایی را برای ما خلق کرد و روایت ایشان از ساز دف همچنان ماندگار خواهد بود.»
«مهدی طالبانی» کارگردان این مجموعه و نوازنده سازهای کوبهای، بهعنوان نخستین سخنران این مراسم گفت: «موسیقی همیشه دغدغه ذهنی من بوده؛ بنابراین زمانی که خواستم در زمینهی سازهای کوبهای فیلم بسازم با استاد بیژن کامکار صحبت کردم و ایشان هم با بزرگواری تمام قبول کردند در این طرح شرکت داشته باشند.» او استاد بیژن کامکار را بهترین و درستترین منبع در معرفی ساز دف و تنها استاد بزرگ و مطرح درعرصه دفنوازی و موسیقی کردی عنوان کرد.
«بیژن کامکار» در ادامه این مراسم درباره شناسنامه ساز دف گفت: «در تصور عام، هر سازی که بهصورت گرد بوده و روی آن پوستی کشیده شده، دف نامیده میشود در صورتی که تصور اشتباهی است. دف با مشخصاتی که در فیلم عنوان شد، فقط در خانقاه دراویش قادری بوده و در هیچ جای دیگر آن را ندیدهام و خدا را شاکریم که توانستیم دف را به ثبت جهانی برسانیم.»
«شهرام ناظری» خواننده موسیقی ایرانی هم در این نشست گفت: «آشنایی من با خانواده کامکارها به پیش از انقلاب برمیگردد. به خاطر دارم آن دوران به همراه پشنگ کامکار و ناصر فرهنگفر در هفته به مدت دو-سه شب در منزل پرویز مشکاتیان جمع میشدیم و این دورهمیها به صورت دائمی بود. همچنین زمانی که پیش از انقلاب با بیژن کامکار دور هم جمع میشدیم، این ساز طبیعتاً جزئی از وجود ما بود. حتی گاهی در محافل خصوصی در کنار بسیاری از دوستان همچون محمدرضا لطفی یا پرویزمشکاتیان که ساز مینواختند من نیز دف نواختهام یا آن را آموزش دادهام و در حقیقت از کودکی جزئی از وجود ما بوده و ما با این ساز بزرگ شدهایم.»
ناظری در ادامه گفت: « به عقیده من اگر امروز موسیقی روح خود را از دست داده، به این سبب است که آن عشقی که پیش از این در قلبهای ما بوده دیگر نمیجوشد. بیژن کامکار نخستین کسی است که ساز دف را به موسیقی و ارکستر معرفی کرده و این ساز با نام او بهعنوان یک اسطوره دف حک شده است. من اکثریت آثاری که اجرا کردهام همراه با دف بوده و این فرهنگ من و عشق به منطقهای بوده که در آنجا بزرگ شدهام؛ عشق و نگاهی که کردها نسبت به موسیقی دارند و طبیعی است که به سوی دف بروند و از این ساز استفاده کنند.»
«محمد بهشتی» رئیس پژوهشگاه میراث فرهنگی هم با اشاره به ثبت ملی دف گفت: «با ثبت ملی جامعه را نسبت به وجود یک ثروت هوشیار میکنیم. قبل از ثبت ملی این ارزش وجود دارد اما همگان از موجودیت آن مطلع نیستند اما وقتی چیزی ثبت ملی میشود با فضایی تبلیغاتی که ایجاد میشود همه نسبت به حفظ آن احساس وظیفه میکنند. کردها همیشه مأموریت حفاظت داشتند از صورت فیزیکی و حفاظت از مرزهای کشور گرفته تا میراث فرهنگی غیر ملموس، مأموریت کردها همیشه حفاظت بوده است. از این جهت باید از آنها تشکر کرد. دف هم توسط کردها ایجاد نشده، بلکه توسط کردها حفظ شده است. کردها به تعبیری ذخیرهگاه ژنتیک فرهنگی ایران هستند.»
«صدیق تعریف» خواننده موسیقی ایرانی، آخرین سخنران این نشست بود. او درباره سازنده این مستند گفت: «آقای مهدی طالبانی جوان با استعدادی است و آشنایی ما به 30 سال گذشته برمیگردد. باید گفت از نادر دفعاتی است کسی در مورد موسیقی، فیلم میسازد که خودش یک موزیسین است و بخوبی بر موسیقی اشراف دارد. به نظر من بهترین فیلمی است که در این حوزه ساخته شده و از هر نظر خوش ساخت است. به آقای بیژن کامکار نیز تبریک میگویم که ساعت بسیار خوش و زیبایی را برای ما خلق کرد و روایت ایشان از ساز دف همچنان ماندگار خواهد بود.»
تاریخ انتشار : یکشنبه 29 مرداد 1396 - 12:40
افزودن یک دیدگاه جدید