کنسرت آنلاین نوروزخانه تیوانوا موسیقی ما تیوا ناصر وحدتی موسیقی گیلان گوره گیل
 
کاشکی - محمد معتمدی و میدیا فرج نژاد
معاون امور هنری به جشنواره‌ی موسیقی فجر پیام داد
سید مجتبی حسینی: به هر تلخی و گوارایی، باید دیگران را به زیستن امیدوار دارد
موسیقی ما- «سید محمد مجتبی حسینی» - معاون امور هنری وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی- در آستانه فرا رسیدن سی و پنجمین جشنواره موسیقی فجر پیامی را منتشر کرد.
 
در متن این پیام آمده است:
 
«هوالبصیر / إِنّ لِربِّکُم فی أیّامِ دَهرِکُم نَفَحاتٍ، فَتَعَرَّضُوا لَهُ لعَلَّهُ أن یُصِیبَکُم نفحةٌ مِنها فَلا تَشقَونَ بَعدَها أبدا ...
 
همانا از سوی پروردگار شما در طول عمرتان نسیم هایی می وزد، پس خود را در معرض آنها قرار دهید، باشد که نسیمی از آن نفحات به شما بوزد و زان پس هرگز به شقاوت نیفتید.
 
هنر، فضیلت انسان است که متولد می شود تا بار امانت را به درک و درد به جان بخرد و جویای گوهر گمشده باشد که آدمی اگر بخواهد سزاوار «فتبارک الله احسن الخالقین» باقی بماند، باید به تماشای خویش در آبگینه هنر، زلال‌تر شود. شادمانیِ اندوهناکی است این تولد که تلخ تلخ، جان هنرمند می‌خراشد تا جهان هنر، نوشین و نازنین باشد.
 
حماسه‌ی باشکوهی است رنجی که به گنج و دردی که به درود بینجامد. جمال و جلال آدمی است هنر و بی دریغ در خوش حالی و بد احوالی مردمان دیروز و امروز، شریک بوده است که از جان برخاسته و بر جان‌ها نشسته است. شرح شریف هنر در شیدایی روزگار انقلاب شنیدنی است. به یاد آوریم زمزمه‌هایی که به لحن و لهجه‌ی هنر فریاد شد و دستانی که به آرمان هنر، داستان.
 
جشنواره‌های فجر، ستایش ستم‌ستیزانی است که به سِلاح هنر، صَلاح سرزمین خویش را رقم زدند. این روزها نیز که ناگریزان از خشم، به ورطه‌ی وطن می‌اندیشند، تن از هنر، رویینه باید کرد و به شوق صلح، به بردباری از هفت خوان بگذریم که جان هنرمندان به تمامی به وصل اندیشیده است و در دریای تلاطم‌ها و تشویش‌ها به لنگر صبر، ساحل سامان بوده‌اند. رواست که خاصه بدین روزگار، ستایش‌گر همت و هوشیاری هنرمندانی باشیم که به هنگام سوگ و در هوای سور، مردم اندیشند.
 
جشنواره‌ی موسیقی فجر، هم‌سازی و هم‌آوازی هنرمندانی است که به رنج بسیار، ترجمه‌ی مردمان و تذکره‌ی روزگار خویش شده‌اند که زادگاه موسیقی، زندگی است و به هر تلخی و گوارایی، باید دیگران را به زیستن امیدوار دارد. چنان که به روایت تاریخ سیستان، چون سپاه قتیبه جمله آبادی‌ها را آوار کرد و جز آواز غم شنیده نمی‌شد، مرد چنگ‌نوازی در کوی و برزن می‌چرخید و می‌خواند و می‌گفت که: «اباتیمار! اندکی شادی باید»
 
مدحِ معرفتِ هنرمندان و شرحِ شفقت همکارانم در این روزگار از این قلم برنخواهد آمد و به ناگزیر، خداوندگار هنر را به سربلندی و رستگاری این مهربانان سوگند می‌دهم.»
تاریخ انتشار : یکشنبه 20 بهمن 1398 - 12:44

افزودن یک دیدگاه جدید

محتوای این فیلد خصوصی است و به صورت عمومی نشان داده نخواهد شد.

Plain text

  • هیچ تگ HTML ی مجاز نیست.
  • آدرس صفحات وب و آدرس‌های پست الکترونیکی بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.
CAPTCHA
This question is for testing whether or not you are a human visitor and to prevent automated spam submissions.