پرونده آلبوم «نگاه من» با صدای محسن یگانه - 3
مهرداد نصرتی: با بالا رفتن کیفیت، خلاقیت از موسیقی پاپ ایران دور شده است

مهرداد نصرتی
[ آهنگساز و خواننده ]

موسیقی ما - شايد بتوان گفت اين روزها اغلب فعالان عرصه موسيقى پاپ، در طول توليد آثار موسيقايى خود، بيشتر مخاطبانی را مد نظر قرار مى‌دهند که پای ثابت کنسرت‌ها و برنامه‌های مختلف‌شان هستند و اين قضيه در مورد آلبوم «نگاه من» هم تا حدود زیادی صدق مى‌كند. براي همين احساس می‌کنم محسن یگانه با رجعتی به گذشته، كارهايش را به فرمت قبلی خود بازگردانده است. چنین دیدگاهی را می‌توان در انتخاب ملودی‌ها، نوع تحریرها و حتی در ترانهها هم مشاهده کرد؛ ديدگاهى كه گويى مخاطب از هنرمند محبوب خود خواسته با همان ترکیب آلبوم‌های سه چهار سال گذشته خود ظاهر شود.
 
در این مجموعه سیزده قطعه مختلف وجود دارد که محسن یگانه تقریباً سعی کرده از هر نوع ملودی و فرمی که برای مخاطبانش از قبل الگوسازی کرده بود، مجدداً استفاده كند؛ یعنی هر آهنگی که در آلبوم «نگاه من» شنيده مى‌شود، تقریباً نزدیک به آن چیزی است که این خواننده مابه‌ازای آن را در قطعه‌های قبلی استفاده کرده، با این تفاوت که در مجموعه جدید تلاش کرده با ساختار تازه‌تری در ترکیب ملودی‌ها، آثار خود را به مخاطب معرفی کند.
 
علاوه بر اين، یگانه در چهارمين آلبومش تلاش كرده تا در تحریرهایش به یک تازگی برسد. من نوع خواندن یگانه در بخش‌هایى از آلبوم را می‌پسندم و احساس می‌کنم او توان بالقوه خود را در خوانندگی نشان داده است؛ البته ممکن است با بعضی از تحریرهایش در مقاطعی از آلبوم هم موافق نباشم. به هر ترتیب مهم‌ترین وجهی که محسن یگانه را از بقیه خوانندگان پاپ جدا می‌کند، این است که شادی و موسیقی پرتحرك را بسیار خوب می‌شناسد.
 
او با هیجان سعی می‌کند بهترین نوع ملودی را براى اين نوع قطعات در نظر بگیرد؛ یعنی ملودی‌هایی که حتی با یک بار شنیده شدن، در ذهن می‌مانند و شنونده ترانه آن ملودی را به خاطر مى‌سپارد. به عنوان نمونه، او در این آلبوم یک قطعه شش‌هشتم دارد که دقیقاً تمامی مواردی که به آن اشاره کردم، در این قطعه رعایت شده است. البته کاری که محسن انجام می‌دهد، کار بسیار سختی است که می‌تواند طیف‌های مختلفی از سلیقه‌ها را در بر بگیرد.
 
نکته دیگر اینکه، با نت‌های کششی که محسن يگانه با تحریرهای زیاد آنها را مى‌خواند، خيلى موافق نیستم. البته باید این نکته را در نظر گرفت که او تلاش کرده تا به نوعی مخاطب خاص خود را حفظ كند و بتواند این آثار را در کنسرت‌هایش به خوبى اجرا کند. او در شعر و کلامِ آلبوم «نگاه من» باز همان نگاه گذشته خود را در نظر گرفته و سعی کرده عاشقانه‌های روان و ساده‌اش را برای مخاطبانش اجرا کند.
 
در مجموع می‌توان گفت آلبوم «نگاه من»، آلبوم قابل قبولی است و برای تولید آن زحمت کشیده شده است. باز هم در حالی که تأکید می‌کنم او تلاش کرده مخاطبان قدیمی خود را راضی نگه دارد، اما حدس مى‌زنم بتواند شنونده‌های جدیدی را هم به آثار خود اضافه کند. چون خود من شاهد بودم کسانی که محسن یگانه گوش نمی‌کردند، با انتشار این آلبوم برای شنیدن دیگر کارهای او هم تمايل پیدا کرده‌اند. در كل هر آلبومى براى شنيده شدن احتياج به زمان دارد كه آلبوم نگاه من هم از اين امر مستثنى نيست.
 
نکته‌ای که تمایل دارم درباره این آلبوم به آن اشاره کنم، به مثابه نگین درخشانى است که مى‌تواند در آلبوم همه خوانندگان وجود داشته باشد؛ همان نگین درخشانى که در کارهای گذشته محسن وجود داشت اما در این آلبوم اثرى از آن نديديم. منظورم از اين نگين، همان قطعه‌اى است که مخاطب و آلبوم را با خود می‌کشد و می‌تواند ذهن شنونده را به طور کلی جابه‌جا کند. اتفاقاً همین وضعیت در آلبوم هنرمندان دیگری چون احسان خواجه‌امیری، رضا صادقی، مازیار فلاحی و دیگر دوستان هم وجود داشت. یعنی دیگر آن آهنگی که همه مجموعه را دنبال خود بکشد، وجود ندارد و این همان درد بزرگ موسيقى پاپ امروز ماست که بسیاری از ترانه‌ها و قطعه‌ها را شبیه هم کرده و ما شاهد کمترین خلاقیت در ساخت ترانه و ملودی هستیم.
 
خوشبختانه موسیقی امروز ایران تا حدود زیادی مجهز به جدیدترین تجهیزات موسیقی روز دنیاست و تقریباً می‌توان گفت چيزى به لحاظ فنی وجود ندارد كه به آن دسترسى نداشته باشيم. حتی در حوزه میکس و مسترینگ و تنظیم هم دارای جایگاه بسیار خوبی هستیم كه تمامی این موارد مى‌تواند دلیل بسیار موجهی برای موفقیت باشد. اما متأسفانه هر چه کیفیت بالا رفته، خلاقیت از هنرمند امروز دور شده و این بزرگ‌ترین ضعف موسیقی پاپ امروز است که تقریباً هیچکس به این موضوع توجهی نمی‌کند.
 
به طور کلی آلبوم «نگاه من» محسن یگانه نمره قبولی گرفته اما احساس می‌کنم وجود سیزده قطعه در یک آلبوم موسیقایی برای خواننده امروزی کمی زیاد باشد، چرا که مى‌تواند اثر را به ورطه تکرار بکشاند. شاید برای یک بار بتوانیم به این موضوع به عنوان یک آزمون و خطا برای تولیدکننده نگاه کنیم اما ممكن است تعداد زیاد قطعه در یک آلبوم موسیقایی مخاطب را خسته کند و در این حالت، شايد دیگر تشنه شنیدن دوباره آلبوم نباشد.
منبع: 
اختصاصی موسیقی ما
تاریخ انتشار : یکشنبه 10 خرداد 1394 - 09:59

دیدگاه‌ها

یکشنبه 10 خرداد 1394 - 11:16

آلبوم نگاه عالی بود
هر چی آآلبوم بیشتر میشنوم بیشتر دوسش دارم
خدایی کدوم خواننده میتونه یه آهنگی مثه خاطره بازی یا دلکم بخونه
این آلبوم تنها یه آلبوم از محسن یگانه نبود این یه اثر هنری بود که حالا حالا مثه اون نمیاد
محسن فقط یگانه

یکشنبه 10 خرداد 1394 - 12:25
Mas

آلبوم صفر … حالا چرا انقدر همه جمع شدن نظر میدن درباره این آلبوم … صفر
MAS

179.216.253.114
یکشنبه 10 خرداد 1394 - 12:38
حامد *

این همه نگاه من رو تحلیل می کنید،آلبوم های دیگه مثل از عشق،مثل مجسمه و 94 رو هم تحلیل کنید .شما که اهل تبعیض نبودید.

79.187.89.70
یکشنبه 10 خرداد 1394 - 16:10
لیلا

mas شما هدفت واقعا چیه؟؟؟؟خو دوست نداری گوش نکن..کسی مجبورت کرده؟؟؟

53.150.78.237
یکشنبه 10 خرداد 1394 - 23:35
Qasem Dalirian

خطاب به Mas ، این آلبوم بی نظیر بوده و باید مورد تحلیل قرار بگیره که علل موفقیتش چی بوده ، بیست :)

115.132.109.121
دوشنبه 11 خرداد 1394 - 06:22
حامی ::مهدی یراحی::احسان خواجه امیری::

Qasem Dalirian و میلاد جاستی کمین کردن تا یکی کامنت بزاره جوابشو بدن خخخخخخخ
دست بردارید از تعصب

229.47.64.130
دوشنبه 11 خرداد 1394 - 06:46
ناشناس

اما اتفاق عجیبی که در «نگاه» یگانه افتاد این بود که یگانه مجددا تلاش کرد تا ترانه‌های با محتوای غمگین و یا در توضیح بهتر غیر شاد را با ملودی و موسیقی کاملا شاد و ریتمیک بخواند. اتفاقی که در آلبوم قبلی وی نیز رخ داده بود و از جایی که اغلب شنوندگان موسیقی با سبک شش و هشت ایرانی ارتباط عاطفی خیلی نزدیکی دارند، نسبت به این آهنگ (دوست دارم) اقبال خاصی نشان دادند و یگانه هم این اقبال را دلیل بر موفقیت این سبک دانست و در آلبوم جدید خود مجددا آهنگ «درکم کن یکم» را با همین درون مایه تهیه و منتشر کرد. آهنگی که محتوای آن به شکوه و شکایت از مخاطب ترانه مربوط است اما ملودی آن ریتمیک است و شنونده نمی‌داند هنگام شنیدن این آهنگ ناراحت شود و یا با ناراحتی یگانه شادی کند و حرکات موزون انجام دهد!!

حرفم این بوده همش روزی که میترسم ازش
روزی که خسته بشی و بخوای منو ترکم کنی
آخه وقتی با منی حرف رفتن میزنی
مگه چی خواستم به جز اینکه یکم درکم کنی

آخه بی انصافیه تا همینجا کافیه
تا کجا میخوای به این فاصله مجبورم کنی
من به هر دری زدم تورو از دستت ندم
تا کجا میخوای به این فاصله مجبورم کنی

صرف نظر از ایرادات فنی ترانه، هر کس این ترانه را روی کاغذ بخواند مسلما نمی‌تواند تصور کند این آهنگ در تلفیق با ملودی شاد و ریتمیک شش و هشت چطور خواهد شد و یگانه این ناممکن را ممکن کرد و یک ترانه گلایه آمیز را با موسیقی ریتمیک و شاد خواند و همه دیدند که اینطوری هم می‌شود و این جا دارد که یگانه بگوید: «چرا که نه؟!»!

17.4.7.7
دوشنبه 11 خرداد 1394 - 12:21
Qasem Dalirian

این پست مربوط می شه به محسن یگانه و هواداراش ، حضور هواداران خواننده های دیگه در این پست جای تعجب داره !

208.20.62.20
آرش رحمانی
87.202.126.216
یکشنبه 10 خرداد 1394 - 11:17

فعلا فقط محسن چاوشی هست که هر دفعه یه کار جدید انجام میده و خلاقیت داره.
مثلا همین قطعه مینا یا آلبوم من خود آن سیزدهم و پاروی بی قایق و ...

یکشنبه 10 خرداد 1394 - 12:18
علی

صد در صد با شما موافقم دوست عزیز. آثار همایون شجریان، علیرضا قربانی و محسن چاوشی خلاقیت و تازگی و هنرمندی داره. من عاشق موسیقی سنتی خوانندگان جوان هستم. و در حوزه پاپ هم فقط آثار آقای چاوشی رو می پسندم. ایشون رو اکثر خوانندگان سنتی دنبال میکنن و اولین بار استاد موسیقی من در دانشگاه که موسیقی کلاسیک و سنتی ایران رو باهام کار می کرد گفت در حوزه پاپ کارهای م.چاوشی رو دنبال کن.

110.251.231.139

صفحه‌ها

افزودن یک دیدگاه جدید

محتوای این فیلد خصوصی است و به صورت عمومی نشان داده نخواهد شد.

Plain text

  • هیچ تگ HTML ی مجاز نیست.
  • آدرس صفحات وب و آدرس‌های پست الکترونیکی بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.
CAPTCHA
This question is for testing whether or not you are a human visitor and to prevent automated spam submissions.